Psalm 143:5-8

Gods Woord is een vlam van hoop, van licht en leven


In relaties behoor je niet slordig te zijn. Dat geldt ook voor onze relatie met de Heer. De morgenstond is in de Bijbel de tijd voor Gods bevrijdend ingrijpen, vaak na een nacht van gebed en lijden.

David, gewend om zelf commando’s te geven, wachtte iedere morgen met een verlangend hart op Gods aanwijzingen. Zonder Gods marsorders kon David niet verder, hij zou – net als ieder ander - van het rechte pad afdwalen.

Gehoorzamen aan God is geen slavendienst, er is juist sprake van een liefdesband. Dan ben je verlangend om naar Gods wil te handelen. Daarmee ga je in het spoor van Jezus Christus. Die verklaarde dat zijn voedsel was om de wil van zijn Vader te doen en diens werk te volbrengen. Ben jij bereid dit spoor te volgen?

Psalm 89:1-5

'Ik belijd: uw liefde houdt eeuwig stand, uw trouw hebt u in de hemel gevestigd. (vs. 3)'

Gods trouw gaat de generaties door
Als de Here God een verbond sluit, dan gebeurt dat met hart en ziel. Zelfs al twijfelen mensen daaraan, God zal er alles aan doen om zijn beloften waar te maken. Zijn woord is ‘ja’ en ‘amen’. David heeft van God de belofte gekregen dat aan zijn koningshuis, de troonopvolging, geen einde zal komen. Bij deze toezegging zijn meerdere partijen betrokken. Maar al gauw wordt de toegezegde zegen verspeeld. Hoe gaat God nu om met die beloftebreuk van de kant van de mens?

Wij zijn vaak geneigd om op de korte termijn te reageren en gaan daarbij uit van recente gebeurtenissen. Gods oplossingsstrategie is er een van de lange termijn! Terwijl de mensen in het Oude Testament zich afvroegen hoe Gods trouw dit kon toestaan, werkte God een uniek heilsplan uit. Vanuit de familielijn van David werd dé Messias geboren. De Here Jezus, die eens en voor altijd zal regeren. Gods belofte staat, zijn liefde faalt nooit!

Lezen: Psalm 13

Gods liefde – onze zekerheid


De psalm van vandaag is een klaagzang. David, de dichter, stelt God vier vragen die telkens beginnen met de woorden ‘Hoe lang nog…?’.

In onze tijd krijgt God van veel zaken de schuld, omdat het niet gaat zoals men vindt dat het behoort te gaan. Een gelovige verschilt met een ongelovige hierin, dat bij alle onzekerheid er sprake is van vertrouwen in God. Geloof in Hem die voor uitredding zorgt! David is in grote nood. Hij is bang: als God Hem niet helpt, gaat Hij ten gronde… Toch heeft Davids angst niet het laatste woord, hij stáát in zijn geloofskeuze: ik vertrouw op uw liefde. Dat vertrouwen wordt niet beschaamd.